5 Eylül 2010 Pazar

sin palabras

anlamsız gelen birçok sözün ortasında yalnız kalmak istediğim her an olduğu gibi şimdi de çektim örtüyü kafama, tek bir şarkıyı kulaklarımda döndüre döndüre boşluklardan boşluk beğenmeye çalışıyorum kendime.



en çok böyle anlarda sorguluyorum hayatın gerçekliğini... gariptir, çok da umursamıyorum.

her ne yapıyorsam...kelimeler olmadan yapıyorum bugün.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder