öfke yönetimi konusunda hiç başarılı olamadım ömrüm boyunca. ya yakıp yıktım kusup saldırdım ya da içime kapanıp sakinleşene ("unutana") kadar surat astım ve "aslında ne yapmalıydım" konulu tezler yazdım kendi kendime.
değişmeyen tek şey, gece olup da yattığım zaman sağdan sola, soldan sağa dönüp durmam ve midemdeki kasılmayı boğazımda bir yanma olarak hissetmem oldu. kalbimin kulaklarımda attığını duyup da uyumaktan vazgeçtiğimde de her seferinde kalkıp önce bir bardak su, sonra da bir sigara içtim.
şimdi olduğu gibi.
saat 02:30 ve ben suyumu da sigaramı da içmiş bir şekilde tekrar yatıp da uyumaya çalışacağım. farklı bir şeyler düşünmeye ve 4 günlük tatilimi kendini bilmez bir takım insanların yaptığı terbiyesizlik nedeniyle zehir etmemeye kararlıyım.
kendi bindiği dalı kesen yurdum insanı konusunda da içimden küfretmeye her daim devam edeceğim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder