25 Mart 2009 Çarşamba

öfkeyle kalkan aç mideyle oturur!

kızgınlık krizlerimden genelde bir tek ben zararlı çıkarım, kimse üstüne alınmaz, umursamaz ve de bir "ders" almaz bundan. bu nedenle de döngüsel olarak kızdırılırım, kızarım, zarar görürüm, hayat devam eder... halbuki ben isterim ki herşey güzel olsun, herkes üstüne düşeni yapsın, bütün dünya buna inansın, hayat bayram olsun. hayat bir bana bayram, hep bana bayram zaten...!

şimdiye kadar öfkemin içimi kemirdiği zaman dilimindeki şiddetli gerilimi ve baş ağrılarını saymazsak, kızgınlıklarımın sonucunda uğradığım en "zararsız zarar" aç kalmamdır. dağ dağa küser, dağın haberi olmaz. ben aç kalırım, hayat devam eder. örneğin, yemeklerini beğendiğim ama servisinden memnun kalmadığım bir yerde mutlaka önce kibarca uyarırım ve bakarım değişmez, o zaman bir daha oraya gitmem (böyle yapa yapa bağdat caddesinde gidecek cafe kalmadı benim için, orası ayrı...). ya da alışveriş yaptığım bir yerde, eğer kızdığım bir olay olduysa ve sakince uyarıldıklarında dahi insanlar bön bön suratıma bakıp ne olduğunu dahi anlayamadılarsa veya önem vermedilerse, dünyalar yıkılsa ben oradan bir daha alışveriş yapmam, hatta aldığım herşeyi henüz ödemediysem bırakır, ödemesini yaptıysam da iade eder paramı geri alırım (maltepe carrefour'daki nine west... ayakkabılarınıza ihtiyacım yok!!). ve bunun gibi bir çok "prensipsel" nedenlerle kapısından içeri girmediğim yerler bolca vardır.

gelelim bu sabaha:

gene kızdım. gene aç kaldım. gene bön bön baktılar yüzüme. gene olan bana oldu.

en kötü derdim bu olsun, 12:30'a ne kaldı şunun şurasında.... diyerek öğle yemeği menüsüne bakıyorum... oley! etli nohut ve pilav varmış... çok uzun zamandır pilav yemeyen (bizim yemekçilerin pilavı gerçekten kötü...) ve de nohut hiç sevmediği için her nohut çıktığında aç kalan bendeniz akşama kadar böyle asabi olacağım demektir.



dağ tepesinde çalıştığım için herhangi bir yerden herhangi bir gıda takviyesi mümkün olmadığından ötürü, gene işte zararla poposunun üzerine aç mideyle oturan ben oldum.

höf.........

kızgınlıklarını olumlu sonuçlara çevirenlere hayranım ama bunu ben başaramıyorum.

* Görsel : Looney Toones, Marvin the Martian

3 yorum:

  1. Evden bir şeyler götürmeyi deneseniz, desem bana da öfkelenir misiniz? Bak bir miminiz var bende. Hiçbir şey için çok geç değildir...

    Sevgiler...

    YanıtlaSil
  2. Yaw sen şu anda kötü durumdasın farkındayım ama ben yazını okurken çok eğlendim:)

    YanıtlaSil
  3. sevgili aysema, ah o sabah kosusturmasinda hep diyorum "bugun goturecegim" ama her seferinde de kalakaliyorum buralarda ac bilac.. ofkem gecti, acliktan olsa gerek :)) ama size zaten ofkelenmezdim. ve mim de aklimda, bugun icerisinde yerine getirmeye niyetliyim. tesekkurler :)

    sevgili pisikopati, yok yok cok iyi durumdayim, az sonra nohut yememeye gidecegim, zoraki rejim kehkeh... (&+%^@!!!)

    YanıtlaSil