ciddiyet dersleri, vol.1

ön not : ciddiye almak = "bilmek, anlamak, söylediklerine değer vermek, yanıt vermek"...

sen kendini ne kadar ciddiye aldığını sokmayacaksın insanların gözüne sürekli bu hayatta. bırakacaksın başkaları alsın ciddiye seni.

sürekli bağırıp çağırmayacaksın mesela... derdini sakince anlatabileceksin, saldırmadan, karşındakini küçümsemeden. anlayanın anlamasını sakince bekleyeceksin sonra. anlamayacak olanları da kestirebilecek ve hiç üzerine varmayacaksın, hiç dert etmeyeceksin kendine. misal, saçını başını yolarak tepinmeyeceksin "neden beni anlamadı da saçma sapan yanıt verdi bu şimdi bana ben bunu mu dediiim" diye...

herkes seni anlamak zorunda değil. sen herkesi anlayabiliyor musun? bırak anlayabilmeyi, anlamak istiyor musun acaba? zaten eğer istiyorsan, ya da "ben herkesi anlarım" diyebiliyorsan, aşmışsın sen. ya da batmışsın, emin değilim. farkı nedir onu da bilemem zaten.

kendine güvenin olacak her şeyden önce. söylemine, aklına, zekana, eline ve diline güveneceksin. kendini abartmadan, söylemek istediğini şak diye söyleyeceksin. ve sonra bunun ardında duracaksın. kaçmayacaksın, kıvırmayacaksın. bunu yaparken, kırıcı olmamayı becerebileceksin. insanları kılıçtan geçirmeden haklıyla haksızı ayıracaksın. ve de herkesin kendi fikrini dillendirme hakkı kadar doğal bir şey olmadığını da asla unutmayacaksın.

sinirlenmek ve laf çakmak haklarını hep saklı tutacak ve yeri geldiğinde kullanacaksın. kendinle dalga geçmeyi bileceksin. kendini o kadar ciddiye alacaksın ki, o kadar güveneceksin ki kendine, kendinle dalga geçebileceksin ve hafifleyecek için, yumuşayacak ortam. bazıları anlamasa da sen bileceksin anlayanın anladığını.

rahat olacaksın şu hayatta - ister "reel" olsun ister "sanal".

koyverip gitmeden akıp gitmeyi bileceksin, dalga geçeceksin kendinle. kendine gülebilecek kadar ciddiye alacaksın kendini.

böylece hiç bir şey dokunmayacak sana.