enjoy the silence

geçen günlerde fark ettiklerim:

1 - konuşmakta zorluk çeker oldum, kelimelerimi unutuyorum cümlelerin orta yerlerinde. klavyede çok hızlıydım ben, şimdi parmaklarım tuşların yerlerini karıştırır oldu. genelde bana çeviri için birşeyler gönderilir, açıyorum dosyayı bakıyorum ingilizce anlam ifade etmiyor - hayır yani okuduğumu anlıyorum mis gibi ama çeviremiyorum kendi anadilime. garipleşmeye başladım sanırsam! beynimin bir kısmı itiraz ediyor benimle işbirliğine şiddetle! yorgunluk desem, o da değil... bıkkınlık desem, yok öyle birşey... fakat bir acayip saçmalama hallerindeyim.

2 - hayatımı elma ağacı gibi silkeliyorum, kim tutunamıyorsa dala düşüp gidiyor üstelik de paramparça patlayarak. yeniler de tutunamıyor tabii bu arada. bıçak gibi kestim arayıp sormayı çevremdekileri. bir beni arayanlarla da konuşasım yok, daha doğrusu konuşacak birşey bulamıyorum. merak ediyorum acaba "ben bu hayattan sıkıldım, yenisini verin banaaa" desem, "buyrun efenim" diye bir yenisini takdim ederler mi...

3 - birçok kitabım olmuş tekrardan... sığmıyorlar raflara dolaplara. ne yapacağımı şaşırdım onları. ve buradan da nihai noktaya vardım : hayatımda olmak istediğim noktada değilim. insan kitaplarını dahi koyabileceği bir yer bulamazsa, ne anlamı var yenilerini okumanın? sonra, oradan da diğer nihai noktaya vardım : çarpık ve saçma sonuçlara varıyorum. muhakeme yeteneğimi kaybetmekten iki adım ötedeyim.

4 - kısa bir süre için ben bloga girmeyecek ve kendimi kitaplarıma boğacağım. nasılsa kısa süre sonra tekrar dayanamaz dönerim. şimdi, bir süre için, kelime tasarrufu dönemi.

Ben kimim- Candan Erçetin
Yükleyen mancoloji