1 Nisan 2009 Çarşamba

yüzleşme - 3

tüm memnuniyetsizliklerimi halının altına süpürmeyi bırakalı oldu 1,5 - 2 sene kadar. o zamandan bu yana da önüme geldikçe yüzleşmeye çalışıyorum canımı sıkan konularla. ama hayat boyu yok saymaya benim kadar alışınca insan, o kadar kolay olmayabiliyor zaman zaman.

yazmaya sarıyorum böyle durumlarda. cümlelerim ya kısa kısa ve çok net oluyor, ya da benim dahi bir noktadan sonra başa çıkamayarak ne yazmak için yola çıktığımı dahi unuttuğum uzun ve soluksuz cümlelere dönüşüyor ve ben kaldığım yere noktayı konduruveriyorum yeni bir cümleye başlamak üzere.

hayatım gibi aynen:

kısa kısa, kesik kesik ve mümkün mertebe net yaşıyorum hayatımı...

bazen.

ya da o kadar dallandırıp budaklandırıyor, saçma inatlarla öyle uzatıyorum ki içinde bulunduğum durumu, bir noktadan sonra ben de unutuyorum neyi neden yaptığımı ve varmak istediğim yerin ne olduğunu. ve de kapatıveriyorum kapımı, koyuveriyorum noktamı. her ne yaptıysam o konuda o ana kadar, sanki hiç olmamış gibi oluveriyor, unutuyorum. ve yeni maceralara dalıyorum...

son zamanlarda sık sık.

fark ettim ki aslında ömrüm boyunca maymun iştahlı olduğumu, başladığım işleri nadiren bitirdiğimi, yüzeysel ve mesafeli olduğumu söyleyen herkes hatalı. herkes yanlış. kimse durup da bakmamış derinime bir neden bulmak için. kendi eksikliklerini ise benim omzuma yüklemişler vicdanlarının tertemiz hafifliğinde. ben de çocukluğumdan beri "gitar da durduğu yerde tozlandı" "hay allah fransızca da azıcık öğrenildi yarım kaldı" "e ben bilmemne yapacaktım niye onu unuttum yarım bıraktım" diye kendi kendimi yiyerek büyümüş gelmişim bugünlere ve hala kimseye "hayır ben onu yapmam başkası yapsın" demeden herkesin isteklerini yerine getirmeye çalışıyorum.

ömrümü yediniz ülen.

--

yüzleşiyor ve kabul ediyoruz şimdi hep birlike - repeat after me - :

bugüne kadar salakça bir iyi niyetle herkese yetişmeye çalışarak paralandım, artık siz beni düşünün, yoklayın, arayın, sorun, özleyin, merak edin, sevin.
istemediğim hiçbirşeyi yapmak zorunda değilim.
heveslerinizi gidermek adına ya da siz rahat edesiniz diye keyfimin istemediği hiçbir yükü omzuma almıyorum.

--

ben maymun iştahlı değilim.
ama siz körsünüz.

3 yorum:

  1. vay canına! tam arkandan geleceğimi söyleyemeyeceğim çünkü yapamayacağımı biliyorum (henüz) ama omuz veriyorum sana windy.

    YanıtlaSil
  2. çok kızgınım yahu... atlas mıyım ben de omzumda herbirşeyi taşıyacağım?

    ehem...

    yanıt veriyorum:

    değilim.

    oh... geçti sinirim iyi oldu :)

    öperim.

    YanıtlaSil
  3. JoA: Sanki windy yapabilecekmiş gibi :) Bakmayınız böyle hedehöytlendiğine, biliniz ki o da başaramaz. Dünyanın yükü ondadır :)

    Windrider: Atlas ol bence, bak hint mitolojisindeydi sanırım dünyayı öküz taşıyor boynuzlarında...Atlas gene tercih sebebi ;) Hem bana biri titan ol dicek de yok dicem... Güç köleliğim kabardı gene ben gideyim.

    YanıtlaSil