H.O.E. - 2.mektup

hayatımda olmayan erkek 2,

sanırım yazmak için oturduğum en zor mektup, en saçma yazı olacak bu. 8,5 yıl olmuş aynı duvarların içinde en son bulunduğumuz günden bu yana. bak neler oldu o zamandan bu zamana:

1 - sensiz uyandığım sabahın ertesinde hayata dair tüm planlarımı değiştirdim. hala da debeleniyorum. ara sıra seninle konuşuyorum zihnimde, suçluyorum seni. sonra gülüp geçiyorum, o olmasaydı başka bir şey olurdu, demek ki kısmet değilmiş diye elimin tersiyle itiyorum tüm hayalkırıklıklarımı.

2 - bir iki minör ameliyat geçirdim, duymuşsundur diye tahmin ediyorum. hiç renk vermedin ama biraz olsun endişe ettiğini düşünmeyi tercih ediyorum. egoma iyi geliyor.

3 - bir yıl kadar işsiz kaldım. neyse ama geçmişte kaldı, son 6,5 yıldır aynı yerde çalışıyorum. çok sorumluluk sahibi ve inatçı olduğum için beni çok seviyorlar burada, güveniyorlar bana. senin payını görmezden gelmiyorum asla : sayendedir bu delicesine çalışma ve herkese & herşeye yetme ihtiyacı.

4 - evlenmeye kalktım. olmadı, direkten döndük. dünyanın öte uçlarına gittim geldim, yürümedi ve zaten olsaydı eğer yanlış nedenlerle olmuş olacaktı, isabet oldu.

5 - taşındım. bunca şey arasında beni en mutsuz eden de sanırım bu oldu. geçen gün konuşuyorduk kankardeşimle, ne güzel evdi o öyle diye... dedi ki "ah b. ah... ne vardı bu kıza bunu yapmaya" (aslına bakarsan tam olarak böyle demedi ama ben "b"yi duyar duymaz öyle bir kasmış olmalıyım ki zihnimi, sekmiş geriye sözleri - kalmamış aklımda).

bunun dışındaki herşey olağandı. herkesin hayatı gibi.

gitmenin sabahında uyandığımda baktım etrafa, seni hatırlatacak pek birşey kalmamıştı evde. en garibi, "nerede" dedim. "gitti" dediler. "peki" dedim.

ve sen artık hiç olmamıştın.

en çok neye kızdım biliyor musun? aslında ben gidecektim. ve sen benim gitme özgürlüğümü aldın kendi ellerine.

zamanın daha kısıtlı diye mi yaptın bunu yoksa gerçekten düşünmedin mi hiç emin olamadım. belki de ek sorumluluklarla kendi yaşadıklarının bir kısmını bana da yaşatmak istedin. "ben yaşadım, o da yaşasın" mı dedin.

senden sonra tufan mıydı?

yabancılar der ki : "you've made your bed. now lie in it" (naçizane türkçe meali : "yatağını kendin yaptın, şimdi gir içine yat"). rahat ve sıcak olduğunu umarım döşeğinin - sanmıyorum çok rahat uykular uyuduğunu uzunca süre gittikten sonra. benim uykularım pek kaçmadı, sen beni yorgansız bırakmadan çok önce alışmıştım ben ayazda uyumaya (bayılırsın sen fakir edebiyatına, bilirim - bu cümleyi sırf sana özel yazdım).

buna daha sonra devam ederiz, çok şey birikmiş yazacak. aklıma düştükçe sen, yazarım ben.

ha.... unutmadan....

seni affetmiyorum.