asansöre yetişmek için hızlanmak ama kapının suratına kapanmasıyla kılpayı kaçırmak... doğru kata tırmanana kadar yanlış zamana varmak ve fırsatı ıskalamak... teğet geçmek "an"ı... anda her ne var ise artık... kaçırmak ve kaçırdığın için de bulamamak... dolayısıyla bilememek...
asansöre nihayet yetiştiğinde ise "o"nun inmiş olması belki de 1 saniye öncesinde ve geride kokusunu bırakması... senin gene kalakalman orada öylece...
hep gecikmek...
daha da kötüsü yanlış zamanda yetişmek...
görsel : pablo picasso - girl before a mirror
normalde işten eve metrobüsle dönüyorum, bazı akşamlar işten çıkınca, içimden çok güçlü bir ses bana, "kabataş'tan vapurla dön bu akşam" diyor mesela, sanki orada olağanüstü bir şey olacağını hissettirerek. çoğu zaman dinlemiyorum ama, dolayısıyla neyi kaçırdığımı hiç bilemiyorum....
YanıtlaSil